Verenigde Staten 2011

Dag vertrek
11 september: Na maanden van voorbereidingen is het dan zover. Vandaag vertrekken we naar LA. Vanmorgen om 04:45 opgehaald door Peet zijn vader. We waren om 6.30 op schiphol dus een voorspoedige reis gehad. Omdat we al online hadden ingecheckt hoefde we alleen onze bagage maar af te geven. Nadat we door de douane waren hebben we eerst nog wat rondgekeken in de taxfree shops. Ook hebben we een heerlijk continentaal ontbijt genuttigd bij Old Amsterdam. Onze vlucht vertrekt om 9.50 en zonder vertraging. Om 11.40 zijn we geland op LAX airport. Voordat we door de douane waren duurde wel even, maar ja dat hoort er nu eenmaal bij. Toen we het vliegveld uitliepen werden we opgepikt door een shuttlebus van Avis. Daar aangekomen hadden we de keus uit verschillende SUV’s. De keus is gevallen op een Ford Edge. Een geweldige auto!

Los Angeles
12 september: Nadat we onze auto opgehaald hadden, zijn we naar ons hotel gereden. Het Holiday Inn Express bleek maar 1 km van het autoverhuurbedrijf af te liggen. De kamer ziet er netjes en schoon uit. Aangezien het pas 14.45 is besluiten we om naar Santa Monica te rijden. Het rijden in een automaat is best spannend, maar het went snel. Aangekomen bij Santa Monica is het erg druk en we proberen een parkeerplaats te vinden, zonder resultaat helaas. We besluiten om morgen terug te gaan, want het ziet er wel gezellig uit. We zijn toen richting Hollywood gereden. We hadden een mooi plekje gevonden om het Hollywood sign te fotograferen. Vervolgens zijn we naar de mulholland drive gereden. Daar kwamen we langs een prachtige viewpoint met een mooi uitzicht over de stad Los Angeles. We besluiten om nog even wat drinken te halen. Onze eerste kennismaking met een supermarkt hier. Wat opvalt is dat alles groot is. Om een voorbeeld te noemen, een pot pindakaas van 1 kilo is normaal. We waren toch wel erg moe van de heenreis en besloten om terug te rijden naar ons hotel. Daar weer aangekomen zagen we dat er naast ons hotel een restaurant aanwezig was. Daar hebben we een heerlijke steak gegeten, dat kunnen ze in Amerika wel. Een leuke dag gehad en de eerste foto’s zijn gemaakt.

Los Angeles
13 september: Vandaag al vroeg wakker, we moeten toch nog wennen aan het tijdsverschil. Het ontbijt zat inbegrepen bij dit hotel. Het ontbijt was goed, van yoghurt tot scrambled eggs en donuts. Vanmorgen zijn we eerst naar Hollywood gereden om de bekende Walk of Fame te bekijken. Daar onder andere de sterren van Michael Jackson en Johnny Depp gezien. Na 1 uurtje rondgelopen te hebben besloten we om naar Malibu te rijden. Een prachtige kustroute via de Highway 1. Hier een stop gemaakt om foto’s te maken en van het mooie uitzicht te genieten. Toen zijn we op de terugweg naar Santa Monica gereden met de bekende pier. Erg gezellig was het daar. Langs het strand loopt ook een boulevard die we een stuk gelopen hebben. Daarna zijn we ook nog naar Venice Beach gereden.110912-0114 Hier zagen we een boulevard met veel winkeltjes. Het enigste wat we nog wilde zien van LA was Beverly Hills. Als je in de buurt van Beverly Hills komt merk je al dat alles anders word, de huizen, de auto’s allemaal groter en duurder. Wel leuk om een keer gezien te hebben. Vandaag hebben we ook voor de eerste keer getankt. Hier moet je vooraf betalen, als je getankt hebt krijg je het resterende bedrag terug, even wennen dus. Ook vandaag inkopen gedaan bij Ralphs, een grote supermarkt. We hebben onder andere een piepschuim koelbox en water ingeslagen. Ook zijn we erin geslaagd om Amerikaanse kruiden te kopen (voor Gerard en Yvonne) en wat nieuwe marinades. We hebben veel gezien vandaag en hebben nu een goede indruk van LA gekregen. We hebben vandaag in totaal 112 mile gereden. Morgen vertrekken we naar San Diego.

San Diego
14 september: Vanmorgen op tijd opgestaan zodat we de hele dag hadden om San Diego te verkennen. Na het ontbijt zijn we vertrokken. Het viel ons niet tegen hoe snel we LA uit waren. We zijn eerst naar Laguna Beach gereden en vervolgens via de kust naar Oceanside gereden. Hier zijn we gestopt bij de haven en hebben even op het strand rondgekeken. Toen naar La Jolla gereden, maar dit was meer een plek voor surfers. Vervolgens naar Mission Beach gereden, een leuke badplaats met boulevard en diverse winkels en eettentjes. Daar ook heerlijk geluncht. Hierna zijn we naar old point Loma lighthouse gereden. Hier bleek ook een nationaal monument te zijn. Hier had je een prachtig uitzicht op downtown van San Diego en de haven. Aangezien het al richting de avond liep zijn we naar ons hotel gereden. Een prima hotel met gunstige ligging ten opzichte van de stad. Nadat we ingecheckt waren zijn we eerst naar Old Town gereden. Hier waande we ons in het wilde westen. Het leek wel een filmset met winkels en restaurants. Omdat er hier alleen Mexicaanse restaurants waren hebben we besloten om naar het gaslamp quarter in downtown te rijden. Een erg gezellige wijk. Daar hebben we bij TGI Fridays een overheerlijke Jack Daniels steak gegeten. Een erg leuke dag vandaag, we hebben 173 Miles gereden, maar ook erg veel gezien.

Palm Springs
15 september: Vanmorgen waren we vroeg wakker. Na een simpel ontbijt zijn we op weg gegaan naar de Palm Desert. We hadden besloten om de toeristische route te nemen en daar hebben we geen spijt van gehad. De weg liep door gebergte heen. Wat een prachtige natuur en mooie uitzichten hebben we onderweg gezien. De eerste stop was in het plaatsje Julian, een soort Western stadje, waar je voordat je het wist er weer uit was. Vervolgens zijn we doorgereden naar het plaatsje Aguanga. Dit ligt echt in de middel of no where. Hier was werkelijk ook niks te doen, maar door de omgeving zekers de moeite waard. Langs de route kwamen we langs Lake Cuyamaka en langs het Anza Borrego desert state park. Rond het middaguur kwamen we in Palm Springs aan. Je kan echt merken dat het hier een stuk warmer is dan aan de kust. We zouden in eerste instantie naar Joshua Tree NP gaan, maar aangezien dat toch nog een stuk rijden was hebben we besloten dit niet te doen. De Joshua Trees komen we morgen langs de route nog genoeg tegen. We besloten om ‘s middags wat te relaxen. Na geluncht te hebben zijn we naar een outletstore gegaan in Cabazon. Hier waren meer dan 130 winkels. ‘s Avonds zijn we naar downtown gegaan om wat te eten, een heerlijke salade. We hebben vandaag 215 miles gereden. Morgen vertrekken we richting Phoenix.

Phoenix/Scottsdale
16 september: Vanmorgen al vroeg op, want we hadden een lange rit voor de boeg. We hebben vandaag 286 Mile gereden. Gelukkig zijn we erachter gekomen dat het mogelijk is om de iPod aan te sluiten op de computer van de auto en we dus kunnen genieten van onze eigen muziek. Dat hadden we wel nodig onderweg omdat het radiobereik in de woestijn minimaal is. De zenders die we konden ontvangen waren Spaanstalig. Vandaag verlaten we de staat Californië en gaan naar de staat Arizona. Vanuit Palm Springs zijn we naar het General Patton museum gegaan, een oorlogsmuseum waar veel materialen van onder andere WO II, Desert Storm en Vietnam liggen. Buiten staan ook nog verschillende tanks. 110915-0318Wel grappig als je naar buiten gaat, je komt gelijk een bord tegen dat je moet opletten voor ratelslangen. Gelukkig zijn we deze niet tegengekomen. Vervolgens hebben we onze weg vervolgd en hebben we een stop gemaakt in het plaatsje Blythe. Hier hebben we een dubbele cheeseburger bij de Burgerking gegeten, erg lekker. Verder was hier niets te doen. Verder gegaan richting Phoenix. We zijn onderweg veel cactussen en rode gebergte tegenkomen, erg mooi. We verblijven de komende twee dagen in het plaatsje Scottsdale, vlakbij Phoenix. We waren om 15.00 aangekomen bij het hotel. De eerste indruk van Scottsdale is erg gezellig en geen hoogbouw. Nadat we ons hadden ingecheckt in het hotel, besloten we om naar de Fashion Square te gaan, een grote shoppingmall met meer dan 200 winkels en 3 verdiepingen hoog. We hebben daar ook ons avondeten genuttigd, een heerlijk sandwich met ham, sla, tomaat en cranberries. Omdat we lang gereden hadden besloten om ‘s avonds op het hotel te verblijven. Morgen hebben we nog de hele dag om Phoenix en Scottsdale te verkennen.

Phoenix/Scottsdale
17 september: Vandaag zijn we naar de Desert Botanical Gardens in Phoenix geweest. Een prachtig park met cactussen en andere woenstijnplanten. Daar hebben we verschillende dieren gezien zoals vlinders, bijen, hagedissen, roadrunners, 110916-0378hummingbirds en eekhoorns. 110916-0383Grappig om de eekhoorn te zien tussen de cactussen en hij ze ook uitermate voorzichtig beklimt om zich niet te prikken. Omdat ze dan niet snel weg kunnen rennen waren ze een makkelijk doelwit voor de camera. De roadrunner konden we ons nog herinneren van de tekenfilms (miep miep) en nu weten we ook waaraan hij zijn naam heeft te danken, die beestjes zijn ontzettend snel. Erg prachtig allemaal. Het was maar goed dat we er vroeg waren, want het was erg warm (37 graden) vandaag. Het klinkt niet veel, maar 37 graden in de woestijn voelt erg heet aan. 110916-0470En dan te bedenken dat het hier soms 50 graden kan worden. Na het bezoek aan het park zijn we naar de Wallmart in Scottsdale gegaan om water en energierepen in te slaan. Wat een mega supermarkt is dat, je kan er echt alles kopen tot tv’s en autobanden tot de normale dingen. Vanmiddag hebben we gerelaxed. Tegen de avond zijn we naar oldtown in Scottsdale gegaan. Op het eerste gezicht leken het allemaal salloons naast elkaar maar bij aankomst werden er bijna alleen maar siraden verkocht en waren ook veel winkels gesloten. Er was zelfs een winkel die gesloten was omdat de airco in de winkel defect was. Zo warm was het dus vandaag. Vanavond wederom een heerlijke caesersalade op, want salades kunnen ze ook lekker maken in Amerika. We hebben vanavond voor het eerst tijdens onze reis een stuk cheesecake op. Gelukkig samen 1 stuk gedeeld want het is erg machtig, maar wel erg lekker. Morgen verlaten we Scottsdale en vertrekken we noordelijk naar Sedona, waar we het eerste natuurpark gaan bezoeken.

Sedona
18 september: Vanmorgen op tijd opgestaan. Na het ontbijt op weg gegaan naar Sedona. De route er naar toe was erg mooi en de afstanden lijken echt helemaal niets voor te stellen. In Nederland ben je naar 200 kilometer bekaf, maar hier lijkt 200 kilometer een ritje van Nijmegen naar Arnhem. Erg apart om mee te maken. We hebben ook een flinke afdaling gehad, en je ziet dan overal waarschuwingen voor vrachtwagens om eerst op een parkeerplaats de remmen te controleren. Halverwege de afdaling hebben we ook nog een soort crash plaats gezien waar vrachtwagens die geen remmen meer hebben in kunnen rijden zodat ze tot stilstand kunnen komen. Een soort grindbak die je ook ziet in de racesport. We zijn van droogte, cactussen en gebergte naar een groene omgeving gereden en opeens waren daar de rode rotsen van Sedona. 110917-0573Het wordt natuurlijk niet voor niets red rock country genoemd. De eerste keer dat je de rode rotsen ziet, is het echt wow…. Het heeft ook iets mysterieus. We keken of we al in ons hotel konden inchecken, maar omdat het hotel vol had gezeten waren de kamers nog niet schoon en ging dat dus nog niet. Wel een kaart en een krantje van Sedona meegekregen met alle highlights erop. We besloten om eerst naar Chappel of the holy cross te rijden. Dit is een kerk midden in een rots met een erg mooi uitzicht. Hierna reden we door naar West Fork. 110917-0514De receptioniste in het hotel had aangegeven dat dit een populaire wandeling was. Onderweg zie je de meest prachtige rotsformaties voorbij komen. Je gelooft bijna niet wat je ziet hoe rood die rotsen zijn. Aangekomen bij West Fork bleek de parkeerplaats vol te zijn en aangezien er totaal geen beweging in de wachtende rij was en we geen uur wilde wachten in de rij, besloten we om verder te rijden naar Slide Rock State Park. Dit was een soort waterglijbaan in de natuur, ontstaan door water. Erg leuk om te zien. We hebben hier even gepicknickt en hebben ook een hele aparte dennenappel gevonden. Deze heeft aan het eind stekels die behoorlijk scherp zijn. Altijd leuk voor thuis voor de verzameling. Daarna zijn we naar Bell Rock gereden en hebben hier ook een wandeling gemaakt. Deze trail was 7 Mile in totaal. 110918-0604Een erg mooie trail en je kwam ook bijna niemand tegen. Het mooiste is dat je aan de voet van Bell Rock komt te staan en daarnaast is de omgeving ook nog eens erg mooi. Het was inmiddels 15.00 dus we besloten om eerst in te checken in ons hotel. Het inchecken gaat snel in Amerika. Binnen 5 minuten ben je ingecheckt. Daar een tip gekregen om naar de airport overlook te rijden tegen zonsondergang. Eerst wilde we nog naar Cathedral Rock, dus daar eerst heen gereden, wederom een erg mooi uitzicht. Uiteindelijk naar Airport Overlook gereden. Daar had je een mooi uitzicht over de vallei. We besloten om een van de rotsen te beklimmen. Wel een prachtig uitzicht om foto’s te maken. We hadden inmiddels toch wel trek gekregen dus besloten om naar Uptown Sedona te tijden. Hier hebben we ook (eindelijk) een echte cowboyhoed gekocht. Peet heeft zelfs een echte Stetson. Daarna hebben we nog gegeten in Sedona. Een erg leuke dag gehad vandaag, met prachtige natuur. Morgen reizen we door naar de Grand Canyon, een droom die uitkomt.

Grand Canyon
19 september: Vandaag verlaten we Sedona om richting de Grand Canyon te gaan. We besloten om de scenic drive naar Flagstaff te rijden, een mooie route langs de bossen van Sedona. Via Flagstaff zijn we de interstate 40 opgegaan oftewel de oude route 66. Onderweg zijn we veel motorrijders tegengekomen, maar dat is natuurlijk logisch op de beroemde route 66. We hebben een stop gemaakt in de plaats Wiliams. Dit is het laatste stadje wat je tegenkomt op de route 66 richting Los Angeles. In Wiliams stond een oude stoomlocomotief die vroeger naar de Grand Canyon reed. We hebben nog wat rondgelopen daar en wat foto’s van de route 66 gemaakt. Vervolgens zijn we naar de plaats Tusayan gereden waar we de komende 2 dagen verblijven. Onderweg stak er nog een hert de weg over, prachtig om te zien. Het hotel bevind zich naast het Imax theater waar ze een film draaien over de Grand Canyon en deze gaan we morgen bekijken. Hier hebben we ook Amerika the beautifull pass gekocht, deze geeft toegang tot alle nationale parken die we gaan bezoeken en is tot volgend jaar september geldig. We besloten om naar de Grand Canyon te rijden en om eerst naar Desert view te rijden, dit is de oostkant van de southrim. Het eerste viewpoint wat we tegenkwamen was Pipe creek Vista. Toen we dit zagen, was onze reactie wow…we werden er ook allebei stil van. Zoveel moois te zien en je ziet ook veel roofvogels boven de canyon vliegen. Het is ook erg bijzonder dat als je een paar honderd meter verder gaat staan, dat het uitzicht dan ook weer heel anders is. Om bij Desert view te komen moesten we 25 Mile rijden. Het is ook erg vreemd om aan de overkant een berg te zien liggen en dan blijkt volgens de informatieborden dat die berg 150 kilometer verderop ligt. Zo ver kun je dus kijken en als je bij de rand staat voel je je gewoon zo ontzettend klein, een heel apart gevoel. Door deze weg te volgen kwamen we langs 6 verschillende viewpoints. 110918-0800We hebben bij alle viewpoints uitgebreid de tijd genomen om foto’s te maken en te genieten van het uitzicht en de rust. Peet is ook blij dat hij zijn statief heeft meegenomen. Deze heeft hij veel gebruikt vandaag om een aantal foto’s te kunnen maken zodat deze later kunnen worden omgezet naar HDR. Als je sommige mensen rare stunt ziet uithalen om een foto te maken, dan snappen we wel dat er mensen hier zijn verongelukt. Met deze hoogtes moet je geen rare fratsen uithalen. Er staan op sommige plekken hekjes, maar op de meeste locaties kun je zo doorlopen en over de rand stappen. En een val van een 2200 meter overleef je niet. Tegen 17.00 zijn we naar ons hotel gereden. Dit ligt ongeveer 10 minuten van de Grand Canyon af. We hebben vanavond een lekkere steak op (we hebben alleen de bonen laten liggen die we erbij kregen). Morgen willen de viewpoints rond grand canyon village bekijken en dan ook de zonsondergang daar bewonderen. Wederom een mooie dag vandaag.

Grand Canyon
20 september: Vanmorgen zijn we om 5.00 opgestaan omdat we de zonopkomst van de Grand Canyon wilde meemaken. Hiervoor gingen we naar Mather Point. 110919-0901We waren overigens niet de enigste met dit idee want het was best wel druk. Daar aangekomen hadden we zowel zicht op de west als oost kant van Grand Canyon. Het was erg bijzonder om mee te maken. Je ziet het steeds lichter worden en nadat de zon iets van zich laat zien is de zon na 3 minuten volledig zichtbaar is. Van deze gebeurtenis hebben we erg mooie foto’s kunnen maken. 110919-1002We besloten om eerst maar weer terug te gaan naar ons hotel en daar te gaan ontbijten. In ons hotel was er een onbijtbuffet met onder andere scrambled eggs, worstjes, pannekoeken en flensjes. Heerlijk na bijna 1 week op muesli en cornflakes geleefd te hebben. Na het ontbijt zijn we richting Grand Canyon Village gereden. Daar hebben we de shuttlebus naar Hermest Rest genomen en hebben we daar van het uitzicht genoten onder het genot van een drankje. Terug bij de village hebben we nog even door een campingwinkel gelopen, altijd leuk om te zien wat ze daar allemaal verkopen. Rond 12.00 zijn we naar het Imax theater gegaan om een film over de grand canyon te kijken, een erg mooie film, ook omdat je de canyon van bovenaf gefilmd ziet. We twijfelde nog of we een helikoptervlucht wilde maken, maar besloten om het niet te doen omdat het voor ons geen toegevoegde waarde had. Mochten we alsnog de behoefte krijgen om door de Grand Canyon te vliegen dan kunnen we altijd nog in plaats van een helicoptervlucht een vliegtuigvlucht boeken als we in Las Vegas zijn. Na de film zijn we terug gegaan naar het hotel om even wat te relaxen, want het was wel erg vroeg vanmorgen. Tegen 17.00 zijn we nog naar Grandview Point gereden om daar de zonsondergang te bekijken. Daar kwamen we een ander Nederlands stel tegen die in Yellowstone begonnen zijn, leuk om ook hun ervaringen te horen en we hebben een hoop tips gekregen. Altijd handig om te onthouden. De zonsondergang was ook erg mooi. Nadat de zon achter de Grand Canyon verdween, werden de rotsen roder en kwam er een paarse gloed over de Grand Canyon. Ook kwamen er opeens veel meer roofvogels vliegen. Echt een mooi gezicht. Toen we terugreden naar het hotel stonden er langs de weg groepen herten bij elkaar. Zo dichtbij zie je ze normaal niet. Vanavond hebben we een heerlijke pizza gegeten. We hebben in lange tijd niet zo’n lekkere pizza gehad. De Grand Canyon laat bij ons een geweldige indruk achter, een van de zeven wereldwonderen, iets wat je echt gezien moet hebben. Nagenieten zal wel lukken omdat er ongeveer 500 foto’s zijn genomen. Dat zal een flinke klus worden om die allemaal uit te zoeken. Morgen vertrekken we naar Monument Valley.

Monument Valley
21 september: Vanmorgen zijn we via de east rim van de Grand Canyon vertrokken richting Monument Valley. Het is een 4 uur durende trip en de rit ernaartoe is mooi. De omgeving veranderde snel van bos naar rotsen. Het laatste stuk was saai, maar wat wil je als je 140 km een rechte weg rijd. Wat wel verrassend is hoe zuinig een Ford EDGE V6 3,5 liter is met cruise control. Op dit soort ritjes haalt hij ongeveer 1:15 en normaal gesproken in de steden 1:10. Valt ons reuze mee. Daarnaast is ook nog eens de brandstof hier een stuk goedkoper. We logeren vannacht in het plaatsje Kayenta, ongeveer een half uur rijden van Monument Valley af. We konden al in ons hotel inchecken, dus we hebben eerst even de koffers in onze kamer gezet voordat we naar Monument Valley reden. Het duurde even voordat we de mittens zagen. Langs de weg konden we even stoppen om foto’s en een filmpje te maken. 110920-0495Toen we bij Monument Valley waren aangekomen zagen we de bekende mittens uit verschillende Western films. Once upon the time in the west is hier ook opgenomen. Als je de omgeving ziet snap je waarom. Het uitzicht daar was erg mooi om te zien en je kon ook erg ver kijken. We zijn ook bij het view hotel geweest, met (zoals je al kan vermoeden) uitzicht op de mittens. 110920-1186We hebben daar even op het terras genoten van het uitzicht. In hotel was ook een eetgelegenheid, daar hebben we echter niks gekocht aangezien het schrikbarend duur was. Er was ook een mogelijkheid om een 17 Mile drive te rijden of met eigen auto (wordt afgeraden aangezien je met huurauto daar niet verzekerd bent) of met een jeeptour die ook erg prijzig was. We vonden dat niet de moeite waard aangezien je ook niet dichter bij de mittens kon komen. Na een uurtje bij Monument Valley geweest te zijn gingen we terug naar Kayenta om wat te eten. De keuze was Mac Donalds of de Burger King, niet veel keus dus. We zijn bij de Burger King gaan eten. Naast Monument Valley is er werkelijk ook niks te doen. Stel je een dorpje voor met een paar honderd inwoners en daarom heen in een straal van zeker 100 kilometer alleen maar rotsen. Morgen vertrekken we naar Lake Powell waar we de Antelope Canyon gaan bezoeken. We zijn erg benieuwd hoe het daar is.

Page
22 september: Vanmorgen zijn we om 8.30 vertrokken naar Page. Omdat we terug naar Arizona gingen hadden we 1 uur tijdswinst. Om 9.30 waren we al in Page. We zijn eerst naar de Walmart gegaan om wat inkopen te doen. We hebben nu weer een goede voorraad water voor de komende dagen. Om 11.30 stond de Antelope Canyon op het programma. De photographers tour hadden we eind mei al gereserveerd. We werden met een pick-up truck naar de Canyon gereden. Het eerste stuk via verharde weg, de rest via een pittige dirtroad.110921-1390 Na 20 minuten kwamen we aan bij de Canyon. Het bleek al dat we zeker niet de enigste groep waren. Wat wel fijn was is dat we voorrang kregen op andere groepen, omdat we de photographers tour hadden geboekt. Dit was de rede dat Peet zijn statief had meegenomen en heeft mooie foto’s kunnen maken. 110921-1315Alleen jammer dat sommige mensen niet even kunnen wachten en dus gewoon door de foto heen lopen. Dees heeft zich bezig gehouden met het filmen. 110921-1223De canyon was erg mooi, mede doordat het zonlicht voor verschillende kleuren in de canyon zorgde. Het leek ookwel alsof de canyon gemaakt was, zo glad was het gesteente. De tour duurde in totaal 2,5 uur. Toen we terug kwamen zijn we naar ons hotel gegaan, deze ligt iets buiten Page, maar is prima. We besloten om naar Horseshoe Bend te gaan. Om daar te komen, moesten we 1,2 km naar beneden lopen in los zand (terug dus omhoog) maar het uitzicht was zeker de moeite waard. 110922-1414Het uitzicht lijkt op een soort hoefijzer. Hierna zijn we nog naar de Glen Canyon Dam gereden, deze hebben we niet bezichtigd omdat we ook nog naar de Hooverdam bij Las Vegas willen, maar wel even een paar foto’s genomen. Morgen gaan we voor 2 dagen naar Bryce Canyon.

Bryce Canyon
23 september: Vanmorgen op tijd vanaf Page vertrokken. De planning was om via Badwater, Kanab en dan via Mount Carmel naar Bryce Canyon te gaan. De TomTom gaf aan bij Kanab echter een toeristische route te rijden. Na een tijd gereden te hebben stopte het asfalt en ging de weg over in een dirt road. Na wat overleg met elkaar besloten we om de dirt road te nemen omdat het “maar” 18 kilometer was. Na 18 km gereden te hebben over zwaar en echt ruig terrein gaf de TomTom aan om links af te buigen. We konden ook niet anders omdat we verder geen andere mogelijkheid hadden. We kwamen gelukkig nog een Amerikaan tegen na 10 minuten gereden te hebben en vroegen hoe de weg verderop was en hij gaf aan dat sommige stukken rough waren, maar hij vroeg of het een 4×4 was en toen Peet als antwoord gaf “i think so” zei hij “Then you should make it with that car”. Vol goede moed gingen we verder, achteraf hadden we beter terug kunnen gaan maar goed, een goede les voor de volgende keer. Het was wel een hele ervaring om twee riviertjes door te crossen, stijgingen en dalingen te nemen van zeker 35 procent door echt ruig terrein met los zand, stenen, rotsen en alles wat je ook maar kan bedenken. Peet had een kraampje verwacht aan het eind waar je je diploma kreeg. We hebben in totaal 50km aan dirt road gereden en wat waren we blij om weer asfalt te zien, nogmaals bedankt TomTom. 110923-1550Om 12.00 waren we bij ons hotel, ongeveer 5 minuten van het park af. We besloten om naar het einde van alle viewpoints te rijden om daar de bristlecone loop trail te wandelen. Dit was een wandeling van 1,6 km door een bossig gebied waar bistlecone pines stonden, ook erg mooie route met mooie uitzichten. Het weer is ook nog steeds heerlijk, zo’n 24 graden dus ideaal wandelweer. Daarna zijn we terug gegaan langs alle viewpointen en de mooiste waren toch wel Bryce Point en Natural Bridge. Ook hier weer mooie foto’s en filmpjes kunnen maken. Op de terugweg naar het hotel kwamen we weer herten tegen, toch mooi om te zien dat wildlife. Het was een zeer avontuurlijke dag vandaag en nadat Peet de auto had afgespoten omdat hij er echt niet meer uitzag houden we het voor vandaag voor gezien. Morgen staan er 2 wandelingen op het programma.

Bryce Canyon
24 september: Vanmorgen een keer uitgeslapen, nou ja om 7.30 opgestaan. Omdat het ontbijt niet inbegrepen was hebben we bij de General store 2 sandwiches en jus o’range gekocht. Na ons ontbijt zijn we naar de Mossy Cave Trail gereden, deze lag buiten het park ongeveer 6 km rijden. Het was een erg mooie trail. Het eerste stuk waar we heen gewandeld zijn was de mossy Cave zelf, daar liep het water doorheen en uiteraard was er ook veel mos te zien. Het hoogtepunt van deze trail was toch wel de waterval en de stromende beek.110923-1577 110923-1571Peet was helemaal in zijn nopjes, aangezien hij het al erg lang over heeft om eens een waterval te fotograferen. Deze trail was 2,6 km en erg de moeite waard. Hierna zijn we het nationale park gereden. Onderweg kwamen we weer 2 herten tegen, die nog op geen 100 meter van onze auto stonden, echt geweldig om te zien. Peet wilde nog naar Bryce Point om foto’s maken. We zijn vervolgens naar Sunrise Point gereden. Hier hebben we de Queens garden – Navajo loop gelopen. Dit is een trail van 4,8 km en duurt 2 uur. Het begin was dalend de canyon in. Je loopt dan echt langs de hoodoo’s, brystlecone pines110922-1426 en in combinatie met de strakblauwe lucht een prachtige route. Je merkt gelijk dat hoe lager je komt hoe warmer het wordt. De terugweg was erg pittig, het liep bijna stijl omhoog. We hebben het rustig aan gedaan en om de 500 meter gestopt om even bij te komen. We zijn in Nederland alleen maar platte routes gewend dus dit vergde toch wel wat van je, maar met water bij de hand was het goed te doen. Na deze trail kwamen we terug bij Sunset Point en hebben de shuttlebus terug naar Sunrise Point genomen. We vonden wel dat we echt een prestatie geleverd hebben, maar het was echt een onvergetelijke ervaring. Na deze trail hebben we iets gegeten en besloten om naar Red Canyon te rijden. Om naar het uitzicht te komen moesten we weer een trail afleggen, dit toch maar besloten om niet te doen omdat we toch wel redelijk moe waren van de wandelingen in Bryce Canyon. We besloten om de rest van de dag te relaxen en goed te kijken naar de planning voor morgen. Morgen vertrekken we voor 1 dag naar Zion National Park.

Zion
25 september: Omdat we maar één dag in Zion national park hadden waren we vanochtend vroeg vertrokken. Bij het openen van onze voordeur bleek het vannacht gevroren te hebben en het was dus behoorlijk koud toen we vertrokken.110924-1659 Na 2,5 uur gereden te hebben kwamen we om 9.30 aan in Zion. Het eerste wat we zagen was wildlife, de Desert bighorn sheep. Erg mooi om te zien, er waren er ineens ook heel veel. We zijn naar ons hotel gereden en we hadden geluk want we konden al inchecken. Het hotel ligt echt ideaal aangezien de shuttlebus voor ons hotel stopt die je naar het park brengt. De eerste stop die we hebben gemaakt is bij Zion lodge. Vanuit hier hebben we de Emerald Pool trail gelopen. We hebben zowel de lower, de middle en de upper trail gelopen. De totale lengte was 4,8 km. We merkte dat we gisteren al een pittige trail in Bryce Canyon hadden gedaan. Om bij de upper emerald pool te komen, moesten we weer flink klimmen. Eenmaal bovenaan was het zeker de moeite waard. Normaal gesproken loopt hier een waterval maar daar was helaas nu niks van te zien, op een paar kleine stroompjes van water na. Alsof iemand de kraan was vergeten dicht te draaien. Ondanks dat was het een erg mooie plek. Bij de lower emerald pool was wel een kleine waterval en door de dampen was het ook nog eens verkoelend, het was namelijk 35 graden vandaag. Nadat we weer bij Zion lodge waren aangekomen hebben we geluncht op het gras onder een boom, ook lekker om even uit te rusten. Vervolgens hebben we de shuttlebus naar tempel of sinawava genomen. Hier hebben we de Riverside trail gelopen. Deze trail is 3,2 km lang en loopt langs de Virgin River. Een erg leuke route, aangezien je helemaal langs het water loopt. Aan het einde begint The Narrows, een trail waar je door het water heen moet lopen. Dit nu niet gedaan aangezien we niet de goede schoenen daar voor hadden. Er is namelijk een kans dat je tot je knieën (of verder) door het water moet lopen. Onderweg kwamen we een hoop s110929-2215quirls tegen. We kregen al het advies ze niet te aaien aangezien het toch wildlife is. Die beesten zijn ook niet schuw. Ze komen erg dichtbij en ze kunnen je zelfs krabben en bijten, dus we hebben ze maar op afstand gehouden. Zion national park is een mooi park en vinden het dan ook jammer dat we hier maar 1 dag blijven. We komen hier zeker nog een keer terug. Je bent echt in de natuur en komt helemaal tot rust. Morgen verlaten we de natuur en vertrekken we naar Viva Las Vegas.

Las Vegas
26 september: Nu kunnen we het verhaal erg kort houden door te zeggen “what happened in vegas stays in vegas” maar dat is natuurlijk niet leuk. Vanmorgen ontbeten in het restaurant naast ons hotel. Peet had pancakes met blueberries genomen. De serveerster vroeg: wilt u er 2 of 3. Gelukkig had Peet 2 gezegd, want de pakcakes waren enorm dik en groot, hier hadden we met 4 peronen van kunnen eten. Dees had scrambles eggs, ook lekker. Na het ontbijt vertrokken we uit Zion naar Las vegas. We zijn vandaag door 3 staten gekomen : Utah, Arizona en Nevada waar we ons nu bevinden. Onderweg kwamen we nog Joshua Trees tegen die we hier niet verwacht hadden. De rit naar Las Vegas duurde 3 uur. Toen we in Las Vegas aankwamen bleek het al een stuk warmer dan wat we de afgelopen tijd gehad hadden namelijk 40 graden. We hebben onze auto in een parkeergarage gezet die overigens gratis zijn. Hier kunnen we in Nederland nog eens een voorbeeld aan nemen. We hebben een heel stuk over de strip gelopen totdat we een fashionmall tegenkwamen. Daar hebben we even de verkoeling opgezocht en zijn we teruggelopen naar het hotel Circus Circus. Dit is het eerste casino wat Dees ooit van binnen heeft gezien, wat een kermis met allemaal felle en knipperende lichtjes en dat alles in een circustent. En echt zoals je kent van de verhalen, van die oude dametjes die twee gokmachines in gebruik hebben en maar dollars blijven voeren. Er lijkt geen eind aan te komen. We hebben daar ook nog een circusact gezien. Inmiddels was het 15.00 en konden we inchecken in ons hotel. Het hotel ligt achter het dure Wynhotel en achter de strip. Het hotel heeft ook een gratis shuttlebus naar de strip en deze namen we om 17.00. We wilden graag eten bij de Cheesecakefactory en we hadden gezien dat deze aan de strip lag. Na 1 uur lopen en nog niks gevonden te hebben maar eens nagevraagd. Het bleek in Caesers Palace te zijn. Om bij het restaurant te komen duurde het nog 15 minuten omdat je eerst nog het mega casino door moet lopen. Al lopende waande je net in Italie. Het eten was het lopen wel waard en met name de cheesecake, de lekkerste die we ooit hebben gehad. Na het eten zijn we de strip opgelopen en wat opvalt is dat je vaak wordt aangehouden voor timesharing. Daar trappen we uiteraard niet in. De strip is ‘s avonds het mooist met alle lampen en geluiden. Over engergie verspilling gesproken, je kijkt je ogen uit. Ook proberen ze kaartjes voor escortservice uit te delen, ondanks dat je met zijn tweeen loopt. Echt alles kan in Vegas. Het hoogtepunt was de fonteinenshow van Bellagio. Mooi dat ze zoiets met fonteinen kunnen.

Las Vegas
27 september: Vanmorgen hebben we ontbeten in het Wynn hotel. Daar was een zeer luxe buffet van fruit, scrambled eggs, wentelteefjes tot zalm en sushi. Erg lekker allemaal. 110926-1929Na het ontbijt zijn we naar de Hooverdam gereden. Erg bijzonder om te zien en erg hoog. Op de weg terug kwamen we langs een viewpoint die uitkeek over Lake Mead. Een mooi meer en met name leuk voor mensen die van watersport houden.Vanmiddag zijn we nog een aantal casino’s ingegaan onder ander het Wynn, Venetian en Mirage. Dees heeft ook een gokje gewaagd, maar zonder geluk. Het is ons wel duidelijk geworden hoe snel het kan gaan. 110926-1868Binnen 1 minut heb je zo $10 vergokt en meestal blijft het daar niet bij natuurljk, bij ons wel. Vanavond hebben we een taxi naar downtown Las Vegas genomen. Daar bevindt zich de Freemont Street Experience. Dit is een overkoepelende winkelstraat met als plafond 2,1 miljoen lichtpunten met een soundsysteem van 350.000 watt. Ieder uur wordt er een andere lichtshow uitgevoerd. Erg leuk om te zien en je blijft er naar kijken. Er waren veel live bandjes en en is ontzettend veel te doen op straat. Een leuk gezellig sfeertje. Morgen vertrekken we naar Death Valley. Ik benieuwd of we daar ook op internet kunnen.

Death Valley
28 september: Vanmorgen zijn we begonnen met een ontbijt bij de Mac Donalds. We waren daar overigens niet de enige want in Amerika is het blijkbaar heel gewoon om ook ‘s morgens buiten de deur te eten. Daarna zijn we de interstate 15 opgereden en hebben we Las Vegas achter ons gelaten. Erg mooi om een keer te zien en mee te maken, maar niet een stad om er nog eens (bewust) terug te komen. Het was 3,5 uur rijden en voordat we de weg naar Death Valley ingingen hebben we eerst nog even getankt. Het laatste wat je wil is zonder benzine te komen te staan. Daar stond ook een reclamebord: nog 21 miles tot area 51. 110927-1996Best grappig want we wisten niet dat we zo dichtbij waren. Hoe dichter je bij Death Valley kwam hoe warmer het werd en hoe minder verkeer je tegen kwam. Dit is wel echte vrijheid, een lege weg voor je, auto op 65 mph, muziek aan en rijden maar. Wat gaan we dat straks missen. Het eerste punt dat we bezochten was Dantes View. Dit was een flinke klim omhoog, maar het uitzicht was prachtig. 110927-2010Je keek uit over de zoutvlaktes en als je beneden de auto’s ziet als speldenknopjes weet je dat je erg hoog zit. Daara zijn we naar Zabriskies point gereden. Mooie uitzichten over rotsen met verschillende kleuren. De volgende stop was het visitors center in Furnace Creek. Hier nog wat extra informatie gekregen en even wat gegeten. Na deze stop zijn we naar Badwater gereden. Je zit hier 86 m onder de zeespiegel. Toen we uitstapten was het heet: 44 graden maar met onze cowboyhoeden op en flink wat water mee is het allemaal te doen. Deze warmte is niets vergeleken met onze andere reizen. Het lijkt alsof je in een oven staat en alles wat je uit de auto pakt en mee naar buiten neemt lijkt direct de warmte op te nemen. 110928-2021Badwater is een grote zoutvlakte en heeft zijn naam te danken aan een reiziger die hier zijn ezel probeerde te laten drinken van het water wat op sommige plekken aanwezig is. De ezel wilde niet drinken en de reiziger dacht dat het “bad water” was. Vandaar de naam. Ook het Badwater Basin (waar dus gezout water ligt) verwacht je dus niet in de woestijn. Onze volgende stop was de Sand Dunes. Het leek net alsof het bewust zo gemaakt was zo mooi. Hier ligt ook ons hotel. Er zijn overigens maar 2 hotels in Death Valley. Verder wat opviel is dat de benzine hier een stuk duurder is, wel $5,26 per gallon (nog steeds een lachertje tegenover de prijzen in Nederland) en we waren dus blij dat we al getankt hadden. Verder ook weinig keus wat betreft eetgelegenheid aangezien er maar 1 zit. De bediening was traag en dat irriteerde veel Amerikanen. Voor ons viel het nog wel mee want dit was normaal als je naar Nederland kijkt. Wel nog met mensen naast ons gesproken over Yosemite waar we morgen naartoe gaan. Het wordt een lange reisdag maar wel met veel mooie stops op de route. Death Valley was indrukwekkend en zeker de moeite waard.

Yosemite
29 september: Nadat Peet een grote woestijn tor die over de grond liep had doorgespoeld en zijn kleinere broertje van bed had gemept zijn we vanmorgen om 07:00 vertrokken uit Death Valley. De reden dat we zo vroeg zijn vertrokken was omdat we vandaag een lange rit voor de boeg hebben; 525 kilometer. 110928-2074Het duurde nog even voordat we Death Valley uit waren maar naar anderhalf uur zagen we de bergen van de sierra nevada. Onderweg zijn we nog even gestopt bij een Mac Donalds om het verslag van gisteren te posten. Nadat we het gepost hadden zijn we weer verder gereden en hoe meer we reden, hoe groener de omgeving werd. Wat ook opviel dat er sneeuw lag op de toppen, erg mooi om te zien. We hebben gelijk getankt en zijn toen doorgereden naar Lee Vining waar we wat gegeten hebben. 110928-2082Vervolgens zijn we de tioga pass opgereden en binnen 20 minuten waren we in Yosemite. Alle verhalen over Yosemite zijn waar. Het is echt een prachtige omgeving: bergen, beekjes, meren, watervallen en een hoop groen. 110928-2108110928-2105De eerste stop die we maakte was Tuolomne Meadows een mooie rivier snelverstromingen. Vervolgens naar Tenaya lake gereden. Een mooi meer waar we even van het uitzicht genoten. De volgende stop was Olmsted Point met uitzicht op de Halfdome. Ook zijn we langs El Capitain, Bridalveil Fall en Tunnelview gereden allemaal mooie natuur. Ook onderweg een bosbrand gezien maar het leek allemaal onder controle. Om 16.30 waren we bij het hotel wat ongeveer een uur van Yosemite af ligt. 110924-1675Niet zo ideaal zou je zeggen maar Yosemite is een erg groot park waardoor je al snel een uur rijd voor je ergens bent. We zouden ons hier wel 1 week kunnen vermaken maar helaas hebben we maar 2 dagen. Morgen dus nog een dag om van deze mooie natuur te genieten. Hopelijk zien we nog mooie watervallen.

Yosemite
30 september: Vandaag hadden we nog een dag om Yosemite te verkennen en zijn vanmorgen als eerste naar Mariposa Grove gegaan. Daar staan de Giant Sequoias en die zijn echt groot (ongeveer 2 meter in diameter). Erg mooi om te zien en dat ze zo hoog kunnen worden blijft een wonder. Daar zagen we ook op 30 meter afstand een mule deer lopen. Het blijft bijzonder om wildlife van zo dichtbij te mogen aanschouwen dus Peet als een tijger met zijn camera om zijn nek richting mule deer en net op het moment dat Peet wil schieten begint een man 10 meter verderop in zijn handen te klappen en te roepen en daarna met zijn armen te zwaaien om vervolgens het beest weg te jagen.110929-2162 Peet riep “thanks alot!” naar die man en baalde enorm. Achteraf bleek dat de man bang was dat de mule deer zijn kinderen zou aanvallen. Na ongeveer 10 minuten had Peet zijn humeur weer terug gevonden en zijn we verder gegaan. Gelukkig had Peet ook vooraf wat mule deer geschoten dus ze staan erop, maar mooier was geweest om ze dichterbij op foto te krijgen. Ook was het een geritsel van allerlei soorten squirls. Ook lastig om die op de foto te krijgen want ze zijn erg snel. Volgende stop was Glacier Point met uitzichten op de 110929-2181Half Dome, Vernall en Nevada Falls. In het voorjaar zijn deze watervallen nog krachtiger maar zelfs nu is het erg indrukwekkend. Peet heeft zich flink lopen uitsloven op de watervallen met de gedachte dat dit voorlopig de laatste watervallen zullen zijn die we zien. Vervolgens zijn we naar Curry Village gereden en hebben daar de shuttlebus naar Happy Isles genomen. Daar hebben we de Mist Trail gelopen. Dit is een 4,8 km lange wandeltocht die stijl omhoog gaat naar de Vernall Falls. Dit was een pittige tocht. We zijn dan ook niet helemaal naar boven gegaan, maar wel zover dat we de Vernall Falls mooi konden zien. Dit is de waterval waar twee mensen dit jaar vanaf zijn gevallen omdat ze een mooie foto wilde hebben. Wat een geweld is dat toch en als je hier vanaf valt blijft er niets van je over. Hierna zijn we terug gegaan richting ons hotel. We hebben de afgelopen 2 dagen de highlights van Yosemite mogen bewonderen. Het is een prachtig park met al zijn watervallen, meren, beekjes en bosrijke omgeving. We hebben in ieder geval nog genoeg redenen om hier zeker nog een keer terug te komen. Morgen vertrekken we naar onze laatste plek waar we twee nachten verblijven: San Francisco. We genieten er nog even van.

San Francisco
1 oktober: We hebben het laatste National Park achter ons gelaten en zijn vertrokken naar San Francisco. De rit bedroeg 4 uur. Onderweg hebben we ontbeten bij Denny’s met een echt Amerikaanse ontbijt. Rond 11.00 kwamen we aan in San Francisco. Het is echt een ramp om hier te rijden, heel erg veel eenrichtingsverkeer en een chaos. Amsterdam is makkelijk vergeleken bij dit. We hebben onze auto in de parkeergarage gezet bij ons hotel en zijn lopend de stad in gegaan. We kwamen langs een mall en wilden een kop koffie bij Starbucks gaan drinken. De mall was zo groot en chaotisch dat we snel weer naar buiten zijn gegaan en naar Union Square zijn vertrokken. Hier hebben we op het terras een kop koffie gedronken. Vanuit daar wilde we de cable car nemen, dus wij in de rij voor een kaartje. Dat schoot al niet echt op want de man achter de kassa had alle tijd. Vervolgens in de rij gaan staan voor de cablecar. De eerste en tweede car konden er steeds maar 2 mensen mee. Uiteindelijk kwam er een lege cable car aan maar deze reed gewoon door. Zo slecht is openbaar vervoer in Nederland dus niet. Aangezien we ruim 45 minuten hebben staan wachten besloten we een taxi naar Fisherman’s Warf te nemen en dan ‘s avonds de cable car terug te nemen. Bij Fisherman’s Warf zag het erg gezellig uit, veel restaurantjes en winkeltjes. Ook ben je dan bij de haven en daar is altijd wel wat te beleven. We besloten een boottocht te maken. 111001-2319Deze trip duurde 1 uur en bracht ons naar de Golden Gate Bridge en langs Alcatraz. Toen we onder de Golden Gate Bridge gingen zagen we ook nog dolfijnen zwemmen. Alcatraz was ook erg mooi om te zien en ookal lijkt de overkant dichtbij, de stroming is enorm. De gevangenen die in Alcatraz zaten moeten wel erg wanhopig zijn geweest om op het idee te komen om naar de overkant te willen zwemmen. We doen er geen tour naartoe, maar op deze manier kom je er wel erg dicht bij. Terug aan wal zijn we naar pier 39 gelopen waar de zeehonden liggen te zonnen. We hebben daar in een restaurant zalm gegeten met een glaasje witte wijn met uitzicht op Alcatraz en de Golden Gate Bridge. Na het eten zijn we teruggelopen om dan eindelijk de cable car te nemen van Fisherman’s Warf naar Union Square. Ook hier stond een rij dus gewoon achteraan gesloten. Het wachten duurde 45 minuten en eindelijk konden we dan instappen. Het was een fink geprop van mensen, maar wij hadden een zitplaats gelukkig. Erg leuk om mee te maken aangezien het echt iets uit San Francisco is. De wegen gaan hier ook echt stijl (23%) naar beneden. Het remmen stinkt alleen wel enorm maar dat is begrijpelijk. Het laatste stukje terug gelopen naar het hotel. Wat opvalt is dat je veel zwervers ziet, maar ze vallen je gelukkig niet lastig. Het was een leuke dag vandaag, wederom veel gezien. Morgen is onze laatste dag van een geweldige vakantie.

San Francisco
2 oktober: Vandaag onze laatste dag in de states. Vanmorgen zijn we eerst naar Alamo Square gelopen. Het was eigenlijk best heftig aangezien de straten hier stijl omhoog en naar beneden gaan. Eenmaal daar aangekomen, waren het maar een paar huizen aan een klein park. Wij hadden een groot park verwacht omdat we dat ook altijd op tv zien. Wel een ontzettend mooi park, maar dat kunnen de Amerikanen wel, parken aanleggen. We hebben een taxi naar Union Square genomen zodat we daar konden ontbijten. Hierna zijn we te voet via Chinatown en Russian Hill naar Lombord street gelopen. Hier loop je ongeveer 45 minuten op. We kwamen langs een firedepartment en net toen wij voorbij liepen reed er 1 wagen uit. Mooi om te zien en vooral om te horen want de sirenes klinken hier veel mooier en duidelijker. Vooral het claxoneren maakt een enorm geluid daar schrik je gewoon van. Aangekomen bij Lombord Street waren we niet de enige daar. Lombord Treet is de meest bochtige straat ter wereld en telt 8 scherpe haarspeldbochten. Je kan deze straat zelf rijden. Hierna zijn we naar de haven gelopen. En onverwachts kwamen we daar nog een national park tegen: San Franciso Maritime. Daar lagen 4 schepen in de haven waar je ook op mocht, namelijk Eureka, Balclutha, Eppleton Hall en C.A. thayer. Wat je verbaast hoe groot zo’n schip is en wat voor een slaapplek ze voeger hadden. De Balclutha heeft in 1818 gevaren als vrachtschip. Na nog wat door Fisherman’s Warf gelopen te hebben namen we een taxi terug naar Union Square waar we genoten van een kop koffie. De rest van de middag hebben we besteed aan het winkelen. Ook hebben we nog een heerlijke aardbeienmilkshake op. Zoals we al zeiden aan het begin van ons verhaal is dat dit onze laatste dag in Amerika is. We hebben dus al online ingecheckt voor onze vlucht morgen. Ook de koffers zijn gepakt. Nu alleen nog morgen de huurauto inleveren, die we eigenlijk liever hadden willen meenemen, wat een fijne auto is dit. We kijken terug op een fantastische vakantie waar we veel afwisseling van steden en natuur hebben gezien.